Dobrze mieć Ojców

Jean-François Millet, La Charité William-Adolphe Bouguereau Jałmużna Iwan Szyszkin Странник (Wędrowiec) Św. Piotr Chryzolog, Mowa ósma: Druga o poście  4. Kto nie pości z korzyścią dla biednego, udaje przed Bogiem. Kto podczas postu nie oddaje komuś swojego posiłku, ale odkłada na później, dowodzi, że pości z chciwości, nie dla Chrystusa. Bracia! Gdy pościmy, składajmy nasz posiłek w ręce biedaka, aby jego ręce zachowały dla nas to, czego nie dostał żołądek. Ręce biedaka są łonem Abrahama, gdzie odkłada się wszystko, co biedny dostaje. Ręce biedaka są skarbcem niebiańskim: co przyjmują, nie przemija na ziemi, ale odkłada się w niebie. "Gromadźcie sobie - mówi [Pan] - skarby w niebie" (Mt 6, 20). Ręce biedaka są skarboną Chrystusa; cokolwiek dostaje biedak, to przyjmuje Chrystus. Człowieku, daj biedakowi ziemię, a otrzymasz niebo; daj pieniądze, a otrzymasz królestwo; daj drobinkę, a otrzymasz wszystko. Daj biedakowi, a da tobie, bo cokolwiek dasz biednemu, to będziesz miał; c...

      Środa popielcowa już za dwa tygodnie - warto więc myśleć o poście!  Pseudo Jan-Chryzostom,  mowa pierwsza o poście: Na początek postu     Bóg wzywa dzisiaj lud na terapię. Przez proroka ustanowił post jako kurację, bo mówi: "Święćcie post, ogłoście kurację" (Jl 1, 14). Gdy spojrzał Bóg na Adama, który został wygnany z raju cały poraniony, przepisał mu post jako lekarstwo. I słusznie. Czego bowiem post nie leczy? Jakiej namiętności nie usuwa z duszy? Odnawia serce przez wypędzenie sytości nieopanowania; powściąga wybuchy gniewu przez odebranie zbytków życia; zakleja jak plaster zatwardziałość nienawiści; wycina narośle namiętności; zbija gorączkę przyjemności; przekłuwa nadęte fantazje próżnej chwały; przepędza bezsenność spowodowaną zmartwieniami; usuwa ropę zuchwalstwa z kącików oczu; oczyszcza zmysły ciała i duszy; ów specjalista otrzymał z nieba, od Stwórcy, moc leczenia.