Dobrze mieć Ojców

 6 (161). Powiedział abba Besarion: „Przez czterdzieści dni i nocy wytrwałem na stojąco pośród cierni i nie zasnąłem”. (I Apo 161) Na szczęście dla nas mówi się też, że świętych należy podziwiać, ale niekoniecznie naśladować :) Św. Jan Klimak Klasztor św. Katarzyny na Synaju XV w. Ostatnie minuty metropolity Filipa II Aleksandr Nowoskolcew, 1889 r. Obraz, choć przedstawia fakt historyczny niezwiązany  z naszym tematem, doskonale oddaje słowa Chrystusa: Czuwajcie, bo nie znacie dnia ani godziny. (Mt 25, 13 ) Śpiący mnich Henry Stacy Marks (1829-1898) _________________________________________________________________ „[...] niech was słońce nie zastanie w pościeli.”, pisał w XII wieku w swoim Pouczeniu   książę kijowski Włodzimierz Monomach. Nie jest to co prawda święty Ojciec, ale warto się z nim zgodzić. Podobnie mówili bowiem Ojcowie: 15 (53). Mawiał abba Arseniusz, że wystarczy mnichowi jedna godzina snu, jeśli jest dobrym bojownikiem. Szaleństwo, ale tak to już jes...

„[…] zawsze nosimy w sobie umieranie Jezusa, aby i życie Jezusa okazało się w nas […], wyglądamy na umierających, a oto żyjemy […], na smutnych, a zawsze jesteśmy radośni” (2 Kor 4,10; 6,9-10) Kadr z filmu animowanego Rusałka (1996) Aleksandr Pietrow Sam film to arcydziwne i jednocześnie wspaniałe doświadczenie, wygląda jak animowany obraz olejny. Św. Jan Klimak Klasztor św. Katarzyny na Synaju XV w. Ostatnie minuty metropolity Filipa II Aleksandr Nowoskolcew, 1889 r. Obraz, choć przedstawia fakt historyczny niezwiązany  z naszym tematem, doskonale oddaje słowa Chrystusa: Czuwajcie, bo nie znacie dnia ani godziny. (Mt 25, 13 ) Pokajanie mnicha (detal) Arseniusz Wiktor Fiodorowicz, 2016 Cały obraz Fra Angelico odwiedzany przez Anioły Paul-Hippolite Frandrin, ok. 1894 Muzeum Sztuk Pięknych w Rouen, Francja Zdaję sobie sprawę, że być może nie jest to idealnie pasujący obraz. Pokajanie Rimma Wiugowa (ros. Римма Вьюгова,  malarka współczesna) Kadry z ...

Chrześcijanie wschodni nie mówią - Sąd Ostateczny, lecz Straszny Sąd ( Страшный Суд) .   Poniższy apoftegmat pozwala zrozumieć źródło tego strachu i wzbudzić go w sobie. Страшный Суд Wiktor Michajłowicz Wasniecow Zachodnia ściana soboru św. Włodzimierza w Kijowie, 1885-1896 _______________________ Opowiadał pewien starzec, iż jakiś brat chciał opuścić świat, lecz matka zabraniała mu. On jednak trwał przy swoim mówiąc: „Chcę zbawić swoją duszę”. Matka długo opierała się, nie mogąc jednak przeszkodzić jego zamiarom, w końcu wyraziła zgodę. Odszedł i stał się mnichem. Trwonił jednak swoje życie. Zdarzyło się, iż zmarła jego matka, a po pewnym czasie on sam ciężko zachorował. Kiedy prowadzono go na sąd, spotkał tam swoją matkę i tych, którzy sądzili. Ona zaś, zobaczywszy go zdumiała się bardzo i rzekła: „Cóż synu? Ciebie też osądzono, iż masz przybyć na to miejsce jako potępiony? Gdzież są słowa twoje, które powtarzałeś: «chcę zbawić moją duszę»?” Zawstydzony tym, co słyszał, stał się...

Prawosławni wspominają św. Sisoesa (Сисой Великий, na polski przełożony jako św. Syzoj Wielki) 19 lipca (6 lipca wg starego stylu). Troparion jego święta nazywa go "Pustyni mieszkańcem i w ciele aniołem".  "O, śmierci, któż mógłby przed Tobą uciec!" św. Sisoes Wielki u grobu Aleksandra Macedońskiego XVI w., fresk w  monasterze Warłama  w Meteorach, Grecja W Gerontikonie, Księdze Starców, zapisano 54 apoftegmaty dotyczące Abby Sisoesa Wielkiego, ucznia Makarego Wielkiego (Egipskiego). Wśród nich znajdziemy to świadectwo wielkiej pokory: ____________________________________________       Trzech starców przyszło do abba Sisoesa, żeby posłuchać jego słów. I pierwszy go zapytał: „Ojcze, jak mogę się uratować od rzeki ognistej?” A on mu nic nie odpowiedział. Mówi mu drugi: „Ojcze, jak mogę się uratować od zgrzytania zębów i robaka, który nie ginie?” I spytał trzeci: „Ojcze, co mam robić, bo pamięć o ciemnościach zewnętrznych zadręcza mnie na śmierć?” Starzec im ...

"[...] sięgamy do naszego dzieciństwa, by przyjrzeć się przebytej drodze i zbadać, czy gdzieś nie pogubiliśmy jakichś skarbów. [...] Wracamy więc do dzieciństwa Kościoła, by zaczerpnąć coś z tego dynamizmu i Mocy Ducha pierwszych wyznawców Chrystusa." Ks. prof. Marek Starowieyski , wstęp książki " Pierwsi świadkowie. Pisma Ojców Apostolskich " Sobór Dwunastu Apostołów Ikona bizantyńska, początek XIV w.  (Muzeum Sztuk Pięknych im. A. Puszkina w Moskwie) Dla Ojców Apostolskich Dwunastu było żywymi, bezpośrednimi świadkami Jezusa Chrystusa. Przebija to przez ich pisma, z których wytryskują wręcz żywy entuzjazm i niezachwiana wiara. Dlatego tak ważne są dla chrześcijan relacje i utwory pierwszych świadków, spośród których Didache zajmuje miejsce poczesne, bo jest wiekiem prawdopodobnie równe pismom Nowego Testamentu. Jest to zbiór pomniejszych dziełek, który powstały prawdopodobnie w połowie I wieku, a w połowie II wieku zostały złączone w jeden zbiór, który znamy dzis...