Wiele mówisz, a niewiele z tego czynisz


Św. Jan Klimaks o tych, którzy nie żyją według swoich słów.

Zarzuca się nam, chrześcijanom, że wiele mówimy, a sami nie przestrzegamy Prawa. I chyba trzeba się z tym w pokorze zgodzić. Ale gdy ci, którzy oskarżają nas o to, uważają taką zgodę za swój triumf, nam należy pamiętać o jednym: u Boga jeszcze nic straconego. Mówi o tym święty Ojciec nasz, Jan Synaita (Jan Klimaks, cs. prepodobnyj Ioann Lestwicznik).


Św. Jan Synaita

 Teofan Grek, Cerkiew Przeobrażenia Pańskiego
w Nowogrodzie Wielkim, r. 1378



Takie daje pouczenie o tych, którzy mówią wiele i dają wielkie nauki, choć sami upadli w kał (bo tak oddaje to przekład cerkiewnosłowiański Drabiny do raju) grzechów:


„…będąc ubrudzeni błotem, wyjaśniali przechodzącym obok sposób, w jaki ugrzęźli w tamtym miejscu, robiąc to dla ich ocalenia, żeby nie zabrnęli w tę samą złą drogę; poza tym dlatego że ocalili innych, także i ich Wszechpotężny z brudu odkupił”

 

* * *

Nił Sorski, dla prawosławnych święty Ojciec, tym ustępem z Drabiny tłumaczy właśnie, dlaczego ośmiela się napisać pouczenie dla młodych mnichów.

"[do nich kieruję] słowo Boże, którego choć sam nie wypełniam, ale żywię nadzieję, że nawet ja łaską Bożą, dzięki modlitwom tych, którzy uzyskali [przez nie] pożytek [duchowy], dostąpię tego, o czym głoszone jest w pouczeniu błogosławionej Drabiny rajskiej"


Niżej jeszcze pisze tak - nie bójmy się, nie wstydźmy, przez nasze lenistwo i ułomność nie porzucajmy głoszenia Prawa, bojąc się, że powiedzą nam "wielkie nauki dajesz, a sam niewiele czynisz".

Nił Sorski widział siebie jako tych właśnie grzeszników o których pisze Jan Synaita. Dlatego tak kończy swój inny traktat, Regułę skitu:

"[...] jeśli ktoś z tych [słów] pożytek [jakiś] odniesie, to niechaj pomodli się za mnie, grzesznego, abym znalazł miłosierdzie [w oczach] Pana."

_______
Źródło: J. Kuffel, Hezychazm Rusi Moskiewskiej. Nił Sorski. Część druga, Kraków, 2018, s. 27-28, s.141

Jest to tłumaczenie dwóch traktatów teologicznych św. Niła Sorskiego, moskiewskiego mistyka i hezychasty - Pouczenia dla uczniów i Reguły skitu*. Polecam ze względu na to, że po pierwsze czytanie źródeł jest w ogóle ciekawe i ubogacające, po drugie - że to przykład duchowości wschodniej, po trzecie - że to skarbnica odwołań do Ojców, za którymi możemy podążyć dzięki bogatym przypisom.
Dzięki obszernemu komentarzowi prof. J. Kuffla, w którym objaśnia znaczenie prawosławnych terminów teologicznych, źródło jest czytelne również dla laika.

Skit* - budynek dla mnichów pragnących wieść jeszcze surowsze, niż w monasterze.
Link do pobrania książki

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

I to ja mam go potępić? - Abba Mojżesz Etiopczyk

Obraz
  2(496) . Pewien brat w Sketis zgrzeszył; zwołano zebranie i posłano także po abba Mojżesza, ale nie chciał  przyjść. Ponownie kapłan posłał do niego wezwanie: „Przyjdź, bo cały lud na ciebie czeka”. Wstał więc i poszedł, ale wziął dziurawy koszyk, napełnił go piaskiem i poniósł na plecach. Ci, którzy wyszli na jego spotkanie, zapytali go: „Ojcze, co to znaczy?” Odpowiedział im starzec: „Moje grzechy sypią mi się za plecami, ale ja ich nie widzę, a przychodzę dzisiaj sądzić cudze winy”. Kiedy to usłyszeli, nic już nie powiedzieli tamtemu bratu, ale mu przebaczyli.
Czytaj więcej

Nie możesz pościć, a możesz obżerać się i niszczyć ciało? - Św. Bazyli Wielki, Mowy o poście

Obraz
św. Bazyli Wielki Teofan Grek, koniec XIV-początek XV wieku,  Ikonostas Soboru Zwiastowania NMP, grupa Deesis źródło Ponieważ nie zachowaliśmy postu, zostaliśmy wygnani z raju; pośćmy więc, by do niego wrócić. [...] Nie usprawiedliwiaj się słabością ciała i niemocą. Nie mnie przedstawiasz wymówki, ale Temu, który wie wszystko. Nie możesz pościć (powiedz mi)? A możesz obżerać się całe życie i niszczyć ciało nadmiarem jedzenia? Wiem przecież, że lekarze zalecają chorym nie urozmaicenie pokarmów, ale powstrzymywanie się od jedzenia. Co jest łatwiejsze dla żołądka: czy spędzić noc po lekkim posiłku, czy położyć się obciążonym obfitą ucztą, a raczej nie położyć się, tylko kręcić się po domu, pękając z obżarstwa i jęcząc? Nie mógłbyś przecież twierdzić, że sternikom łatwiej jest ocalić okręt obciążony ładunkiem niż lekki i zwinny. Przecież statek bardzo obciążony zostałby zatopiony nawet niewielką falą, natomiast taki, który jest umiarkowanie załadowany, łatwo pokonuje wzburzone morze,...
Czytaj więcej

Kto nie pości z korzyścią dla biednego, udaje przed Bogiem - św. Piotr Chryzolog o poście

Obraz
Jean-François Millet, La Charité William-Adolphe Bouguereau Jałmużna Iwan Szyszkin Странник (Wędrowiec) Św. Piotr Chryzolog, Mowa ósma: Druga o poście  4. Kto nie pości z korzyścią dla biednego, udaje przed Bogiem. Kto podczas postu nie oddaje komuś swojego posiłku, ale odkłada na później, dowodzi, że pości z chciwości, nie dla Chrystusa. Bracia! Gdy pościmy, składajmy nasz posiłek w ręce biedaka, aby jego ręce zachowały dla nas to, czego nie dostał żołądek. Ręce biedaka są łonem Abrahama, gdzie odkłada się wszystko, co biedny dostaje. Ręce biedaka są skarbcem niebiańskim: co przyjmują, nie przemija na ziemi, ale odkłada się w niebie. "Gromadźcie sobie - mówi [Pan] - skarby w niebie" (Mt 6, 20). Ręce biedaka są skarboną Chrystusa; cokolwiek dostaje biedak, to przyjmuje Chrystus. Człowieku, daj biedakowi ziemię, a otrzymasz niebo; daj pieniądze, a otrzymasz królestwo; daj drobinkę, a otrzymasz wszystko. Daj biedakowi, a da tobie, bo cokolwiek dasz biednemu, to będziesz miał; c...
Czytaj więcej