Błogosławiony, kto nie potępił (I) - Abba Ammonas

 
6(161). Pewien brat zgrzeszył i kapłan wypędził go z kościoła. Wtedy abba Besarion wstał i wyszedł z nim razem, mówiąc: "Ja także jestem grzeszny". 

św. abba Ammonas
ikona współczesna


Nie udało mi się, niestety, odszukać pochodzenia tego witrażu (?)


Chrystus i jawnogrzesznica
fresk z soboru św. Sofii w Wołogdzie


Ojcowie Pustyni byli surowi - nierzadko wydają się nam wręcz oschli dla swoich braci. Wszystkie słowa ich pouczeń były jednak dobrane  do poziomu "duchowej śmiałości" pouczanego. Stąd tak często mieszają się w apoftegmatach te dwie postawy - "Zejdź mi z oczu, Szatanie", i "I ja ciebie nie potępiam". W serii, którą ten post otwiera, postaram się przybliżyć przykłady współczucia dla bliźniego.

Świadectwem tej duchowej mądrości są apoftegmaty o abbie Ammonasie, świętym mnichu sketyjskim, uczniu św. Antoniego Wielkiego, później biskupie.

10(122). Kiedyś abba Ammonas poszedł do pewnej miejscowości na posiłek; a jeden z braci tam mieszkających miał złą sławę. I zdarzyło się, że przyszła kobieta i weszła do celi owego brata o złej sławie; gdy dowiedzieli się o tym inni tamtejsi mieszkańcy, wzburzyli się i zbiegli się razem, aby winowajcę wygnać z jego celi. A widząc, że biskup Ammonas jest u nich, przyszli i poprosili go, aby poszedł z nimi. Kiedy ten brat się dowiedział, ukrył kobietę w dużej kadzi. Gdy więc tłum nadciągnął, abba Ammonas zorientował się, co się stało, i dla miłości Bożej ukrył tę sprawę: wszedł i siadł na tej kadzi i kazał przeszukać celę. Gdy ją więc przetrząsnęli, a nie znaleźli kobiety, abba Ammonas powiedział: "Co to miało znaczyć? Niechże wam Bóg wybaczy!" - i pomodlił się, i wszystkim kazał wyjść. Potem wziął za rękę tego brata i powiedział mu: "Zatroszcz się, bracie, o siebie!". A to powiedziawszy odszedł.

___________________________________
  • Apoftegmaty Ojców Pustyni. M. Starowieyski (opracowanie i wybór). T. 1. Kraków, 2004
    • s. 176-176 abba Ammonas
    • s. 198 abba Besarion


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

I to ja mam go potępić? - Abba Mojżesz Etiopczyk

Obraz
  2(496) . Pewien brat w Sketis zgrzeszył; zwołano zebranie i posłano także po abba Mojżesza, ale nie chciał  przyjść. Ponownie kapłan posłał do niego wezwanie: „Przyjdź, bo cały lud na ciebie czeka”. Wstał więc i poszedł, ale wziął dziurawy koszyk, napełnił go piaskiem i poniósł na plecach. Ci, którzy wyszli na jego spotkanie, zapytali go: „Ojcze, co to znaczy?” Odpowiedział im starzec: „Moje grzechy sypią mi się za plecami, ale ja ich nie widzę, a przychodzę dzisiaj sądzić cudze winy”. Kiedy to usłyszeli, nic już nie powiedzieli tamtemu bratu, ale mu przebaczyli.
Czytaj więcej

Nie możesz pościć, a możesz obżerać się i niszczyć ciało? - Św. Bazyli Wielki, Mowy o poście

Obraz
św. Bazyli Wielki Teofan Grek, koniec XIV-początek XV wieku,  Ikonostas Soboru Zwiastowania NMP, grupa Deesis źródło Ponieważ nie zachowaliśmy postu, zostaliśmy wygnani z raju; pośćmy więc, by do niego wrócić. [...] Nie usprawiedliwiaj się słabością ciała i niemocą. Nie mnie przedstawiasz wymówki, ale Temu, który wie wszystko. Nie możesz pościć (powiedz mi)? A możesz obżerać się całe życie i niszczyć ciało nadmiarem jedzenia? Wiem przecież, że lekarze zalecają chorym nie urozmaicenie pokarmów, ale powstrzymywanie się od jedzenia. Co jest łatwiejsze dla żołądka: czy spędzić noc po lekkim posiłku, czy położyć się obciążonym obfitą ucztą, a raczej nie położyć się, tylko kręcić się po domu, pękając z obżarstwa i jęcząc? Nie mógłbyś przecież twierdzić, że sternikom łatwiej jest ocalić okręt obciążony ładunkiem niż lekki i zwinny. Przecież statek bardzo obciążony zostałby zatopiony nawet niewielką falą, natomiast taki, który jest umiarkowanie załadowany, łatwo pokonuje wzburzone morze,...
Czytaj więcej

Kto nie pości z korzyścią dla biednego, udaje przed Bogiem - św. Piotr Chryzolog o poście

Obraz
Jean-François Millet, La Charité William-Adolphe Bouguereau Jałmużna Iwan Szyszkin Странник (Wędrowiec) Św. Piotr Chryzolog, Mowa ósma: Druga o poście  4. Kto nie pości z korzyścią dla biednego, udaje przed Bogiem. Kto podczas postu nie oddaje komuś swojego posiłku, ale odkłada na później, dowodzi, że pości z chciwości, nie dla Chrystusa. Bracia! Gdy pościmy, składajmy nasz posiłek w ręce biedaka, aby jego ręce zachowały dla nas to, czego nie dostał żołądek. Ręce biedaka są łonem Abrahama, gdzie odkłada się wszystko, co biedny dostaje. Ręce biedaka są skarbcem niebiańskim: co przyjmują, nie przemija na ziemi, ale odkłada się w niebie. "Gromadźcie sobie - mówi [Pan] - skarby w niebie" (Mt 6, 20). Ręce biedaka są skarboną Chrystusa; cokolwiek dostaje biedak, to przyjmuje Chrystus. Człowieku, daj biedakowi ziemię, a otrzymasz niebo; daj pieniądze, a otrzymasz królestwo; daj drobinkę, a otrzymasz wszystko. Daj biedakowi, a da tobie, bo cokolwiek dasz biednemu, to będziesz miał; c...
Czytaj więcej