Co dla popisu, nie da owocu na przyszły żywot - Św. Bazyli Wielki i św. Jan Klimak o poście

Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam: już odebrali swoją nagrodę.
Mt 6, 16



Św. Bazyli Wielki
Cerkiew śś. Joachima i Anny (Cerkiew królewska)
Monaster Studenica w Serbii, ok. 1314 r.

Adwent jest czasem, kiedy wielu z nas podejmuje trud umartwienia i postu, dążąc do poprawy. Wobec tego niech nam pomocne i pożyteczne będą te słowa naszych Ojców - św. Bazylego Wielkiego i św. Jana Klimaka:

Św. Bazyli Wielki:

Tak i w tym życiu, jak na scenie, wielu teatralizuje swoje żywoty, co innego nosząc w sercu, a co innego pokazując ludziom na widok publiczny. Nie zaciemniaj więc oblicza. Jaki jesteś, takim się pokazuj. Nie przebieraj się za posępnego, goniąc za sławą z tego, że wydajesz się wstrzemięźliwy. Ani bowiem dobry uczynek nie przynosi pożytku, jeżeli go roztrąbisz, ani z postu publicznie rozgłoszonego nie ma żadnej korzyści. Albowiem co robi się dla popisu, nie przekazuje owocu na przyszły żywot, lecz kończy się na pochwale ludzkiej. Biegnij przeto pogodnie po dar postu.



Św. Jan Klimak (szczebel XXII, O rozmaitych rodzajach próżności)

Czynić coś na pokaz, to znaczy być próżnym. Post takiego człowieka pozostanie bez nagrody, a jego modlitwa będzie bezowocna, ponieważ i jedno, i drugie podejmuje on, by zyskać ludzki szacunek. Mnich, który jest przyjacielem próżności dwukrotnie ponosi szkodę: ponieważ ćwiczy i umartwia swoje ciało i nie otrzymuje w zamian żadnej nagrody. Któż się nie uśmiechnie na widok sługi próżności, który śpiewając psalmy, poruszony przez nią czasami się śmieje, a innym razem, kiedy wszyscy patrzą, nagle płacze?


Źródła:

  • Homilia św. Bazylego Wielkiego - z fragmentu książki o. Anselma Grüna OSB, Post - modlitwą ciała i duszy, udostępnionego w bibliotece portalu opoka.org.pl.
  • Św. Jan Klimak - Drabina do Raju - patrz źródła w tym wpisie; cały szczebel XXII o próżności jest arcypouczający i jest w nim wiele jeszcze cytatów, które można byłoby tu zamieścić. Ale niech coś zostanie na Wielki Post.



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

I to ja mam go potępić? - Abba Mojżesz Etiopczyk

Obraz
  2(496) . Pewien brat w Sketis zgrzeszył; zwołano zebranie i posłano także po abba Mojżesza, ale nie chciał  przyjść. Ponownie kapłan posłał do niego wezwanie: „Przyjdź, bo cały lud na ciebie czeka”. Wstał więc i poszedł, ale wziął dziurawy koszyk, napełnił go piaskiem i poniósł na plecach. Ci, którzy wyszli na jego spotkanie, zapytali go: „Ojcze, co to znaczy?” Odpowiedział im starzec: „Moje grzechy sypią mi się za plecami, ale ja ich nie widzę, a przychodzę dzisiaj sądzić cudze winy”. Kiedy to usłyszeli, nic już nie powiedzieli tamtemu bratu, ale mu przebaczyli.
Czytaj więcej

Nie możesz pościć, a możesz obżerać się i niszczyć ciało? - Św. Bazyli Wielki, Mowy o poście

Obraz
św. Bazyli Wielki Teofan Grek, koniec XIV-początek XV wieku,  Ikonostas Soboru Zwiastowania NMP, grupa Deesis źródło Ponieważ nie zachowaliśmy postu, zostaliśmy wygnani z raju; pośćmy więc, by do niego wrócić. [...] Nie usprawiedliwiaj się słabością ciała i niemocą. Nie mnie przedstawiasz wymówki, ale Temu, który wie wszystko. Nie możesz pościć (powiedz mi)? A możesz obżerać się całe życie i niszczyć ciało nadmiarem jedzenia? Wiem przecież, że lekarze zalecają chorym nie urozmaicenie pokarmów, ale powstrzymywanie się od jedzenia. Co jest łatwiejsze dla żołądka: czy spędzić noc po lekkim posiłku, czy położyć się obciążonym obfitą ucztą, a raczej nie położyć się, tylko kręcić się po domu, pękając z obżarstwa i jęcząc? Nie mógłbyś przecież twierdzić, że sternikom łatwiej jest ocalić okręt obciążony ładunkiem niż lekki i zwinny. Przecież statek bardzo obciążony zostałby zatopiony nawet niewielką falą, natomiast taki, który jest umiarkowanie załadowany, łatwo pokonuje wzburzone morze,...
Czytaj więcej

Kto nie pości z korzyścią dla biednego, udaje przed Bogiem - św. Piotr Chryzolog o poście

Obraz
Jean-François Millet, La Charité William-Adolphe Bouguereau Jałmużna Iwan Szyszkin Странник (Wędrowiec) Św. Piotr Chryzolog, Mowa ósma: Druga o poście  4. Kto nie pości z korzyścią dla biednego, udaje przed Bogiem. Kto podczas postu nie oddaje komuś swojego posiłku, ale odkłada na później, dowodzi, że pości z chciwości, nie dla Chrystusa. Bracia! Gdy pościmy, składajmy nasz posiłek w ręce biedaka, aby jego ręce zachowały dla nas to, czego nie dostał żołądek. Ręce biedaka są łonem Abrahama, gdzie odkłada się wszystko, co biedny dostaje. Ręce biedaka są skarbcem niebiańskim: co przyjmują, nie przemija na ziemi, ale odkłada się w niebie. "Gromadźcie sobie - mówi [Pan] - skarby w niebie" (Mt 6, 20). Ręce biedaka są skarboną Chrystusa; cokolwiek dostaje biedak, to przyjmuje Chrystus. Człowieku, daj biedakowi ziemię, a otrzymasz niebo; daj pieniądze, a otrzymasz królestwo; daj drobinkę, a otrzymasz wszystko. Daj biedakowi, a da tobie, bo cokolwiek dasz biednemu, to będziesz miał; c...
Czytaj więcej